Ölüm Var !

Unuttuğunuz bir şey var “unuttuğumuz bir şey var”.
Çok çok unuttuğumuz bir tek şey var; Ölüm var!
Sevdiğini söyleyemeden ölen var.
Evladını son kez kucakladığını bilmeden ölen var.
Nerden geldiğini anlamadan gelen, kime vuracağını bilemediğimiz bir piyango gibi; Ölüm var!
Güle güle gidin, yaza görüşürüz, haftaya sizdeyiz, sonra ararım, siz gidin ben geliyorum dediğimiz her dostla, akrabayla, yarenle aramızda bir acı telefon çalışı gibi; Ölüm var!
En güzel günün gecesinde her dost meclisinde en yakıştıramadığımız yerde bile; Ölüm var!
Ayrılmayın ölüm sizi ayırana kadar ayrılmayın.
Uzatın ellerinizi sevdiğinize.
Tutun sıkıca şöyle.
Teriniz karışsın terine.
Son kez öpüyormuş gibi öpmekte marifet.
Son kez bakıyormuş gibi bakmakta gözlerine.
Hiç kimse bilmez ne zaman gelecek o davetsiz misafir.
Hiç kimse bilmez yanında kim olacak o dönüşsüz yola girerken.
Ölüm ayırdı derler ya; aslında yalan.
Ölüm ayırmaz.
 

Ölüm hepimizin birleştiği iki şeyden biridir şu dünyada.
Diğeri; Aşk'tır.
Aşkla ölüm aynı soydandır. Birinin bittiği yerde öbürü başlar çünkü. Çünkü Aşk Ölümsüzdür.